naar het einde
Naar het einde


Fotografie is al lange tijd belangrijk in mijn leven, maar de digitale mogelijkheden van nu hebben er een stevige impuls aan gegeven. Na de wereld jarenlang te hebben gefotografeerd zoals die zich via de zoeker van mijn camera aan mij voordoet, ontdek ik mogelijkheden om de werkelijkheid in het verworven beeldmateriaal om te buigen.
Die manipulatie brengt niet zozeer iets nieuws, maar voert naar de kern van wat ik meende te zien en de indruk die dat op mij maakte; door van de realiteit af te wijken ben ik er andermaal naar op zoek - ingekleurd door eigen ervaringen, maar niet uitsluitend particulier…

Mijn fotowerken hebben vaak een licht surreële maar aardse ondertoon. Onderwerpen komen uit mijn omgeving.

De beelden komen laag voor laag tot stand en ondergaan een uitgebreide bewerking met als resultaat een nieuw beeld, opgebouwd uit herkenbare elementen, dat ruimte overlaat voor persoonlijke interpretatie.

Door zo te werk te gaan verandert er iets. Wat nu ontstaat is niet meer hetzelfde wat op de oorspronkelijke foto’s te zien was. Maar aan de andere kant ook weer wel, want veel is herkenbaar.


industrieterrein
industrieterrein


Eigenlijk ben ik dus op zoek naar mezelf in mijn beelden. Daarbij lopen heden, verleden en toekomst altijd wat ordeloos door elkaar. Want ik maak 'nu' een fotowerk van wat ik 'toen' vastlegde en wie zal zeggen wat ik 'straks' denk over die bevroren beelden van nu en gisteren.

Zo kan het de beschouwer ook vergaan. Het beste advies om te geven is daarom:

Stel je open en kijk… Wat je ziet ben je zelf.

In 2014, 2015, 2016 en 2017 is mijn werk genomineerd voor de Grote Paul, de jaarlijkse prijs voor de beste fotograaf onder zijn/haar gelijken. Opgericht door facebookgaleriehouder Jan van Buuren en vernoemd naar de grote Paul Huf.